BIJZONDER

Een reis met bestemming naar Den Haag CS vanuit Rijswijk op zondag 28 juni 2026.

Wat zal het mij brengen?

Ik ga naar "De Kunstkring" op de Denneweg, maar die gaat nu om uur 17:00 hoogstwaarschijnlijk sluiten.

A SPECIAL TRIP

A journey to The Hague Central Station from Rijswijk on Sunday, June 28, 2026. What will it hold in store for me?

I am heading to "De Kunstkring" on the Denneweg, but it will most likely be closing at 5:00 PM.

Het eerste bijzondere beeld was vlakbij Den Haag Centraal Station. Ik kon het niet laten om deze foto te maken.

The first striking sight was near The Hague Central Station. I couldn't resist taking this photo.

Maar ik zag ook gelijk 3 mensen met extreme protestkleding. Wat er precies op stond kon ik alleen nog niet zo goed lezen. Den Haag is natuurlijk vaak de stad waar vaak protesten tegen de regering plaats vinden, want in Den Haag komt de Nederlandse regering altijd bij elkaar!

But I also immediately spotted three people wearing extreme protest attire. I couldn't quite make out exactly what was written on it yet. The Hague is, of course, a city where protests against the government frequently take place, since that is where the Dutch government always meets!

Ook deze keer was er weer van alles afgezet en zelfs de weg die ik altijd fiets naar de Kunstkring. Dus zelfs de weg naar het hoofdbureau van politie van Den Haag met een groot kanon voor de deur.

Once again, all sorts of areas had been cordoned off—including the very road I always take by bike to the Kunstkring. That meant even the road leading to The Hague’s police headquarters—with its large cannon out front—was blocked.

En ja, toen kwam ik weer 1 van de meest bekende cabaretiers van Nederland tegen, maar dit keer natuurlijk weer als het beeld van " Paul van Vliet" Denkbeeldig was hij op weg naar huis en dat was dus destijds het gebouw van de Kunstkring waar ik naar toe ging. ik werd getroffen.door de mooie bloemen die overal hingen.

And yes, I once again encountered one of the Netherlands' most famous cabaret artists—though this time, of course, it was in the form of the "Paul van Vliet" statue. In my imagination, he was on his way home—specifically, to the Kunstkring building, which was where I was headed at the time. I was struck by the beautiful flowers hanging everywhere.

De tentoonstelling die er was, werd weer afgebroken

Ik sprak verschillende collega's die het leuk vonden om mij even te zien en te spreken. En ik heb nog willen zoeken naar een werkje dat ik nog in de vitrine had geëxposeerd. Helaas nog niet gevonden.

The exhibition that had been on display was being dismantled.

I spoke with several colleagues who were happy to see and chat with me. I also tried to look for a small piece I had previously exhibited in the display case, but unfortunately, I haven't found it yet.

De ruimtes bij de Kunstkring waren dus allemaal leeg gemaakt . Op maandag 29 juni wordt er weer een nieuwe tentoonstelling ingericht door verschillende kunstenaars en op zaterdag 4 juli 2026 is er dan weer de opening.

The spaces at the Kunstkring had therefore all been cleared out. On Monday, June 29, a new exhibition by various artists will be set up, and the opening will take place on Saturday, July 4, 2026.

Weer buiten gekomen viel mijn oog op de Haagse Denneweg, een oude winkelstraat. Ik was opnieuw onder de indruk van de mooie lichtval met een mooie lucht en maakte twee foto's vlak achter elkaar

Once back outside, my eye was drawn to the Denneweg in The Hague, an old shopping street. I was once again struck by the beautiful lighting and the lovely sky, and I took two photos in quick succession.

Al fietsend reed ik nog even langs de brede straat waar kortgeleden nog een grote expositie was met blaasobjecten. Het is de straat waar de andere Haagse kunstgroep Pulchri zit en waar de voor mij de bekende Kloosterkerk is. Bij de Kloosterkerk heb ik ooit naar aanleiding van mijn contract met de destijds bekene predikant Nico ter Linden, vele zeer prettige gesprekken met predikant Pieter Lootsma gehad.

While cycling, I made a quick detour along the wide street that recently hosted a major exhibition of inflatable sculptures. It is the street where Pulchri—the other art society in The Hague—is located, and where the Kloosterkerk (Cloister Church), a place familiar to me, stands. It was at the Kloosterkerk that I had many very pleasant conversations with the Reverend Pieter Lootsma—interactions that came about through my association with the then-renowned minister Nico ter Linden.

En tot slot zag ik in dezelfde straat nog een theater met een bekende naam en ik zag dat er heel veel mensen waren. En omdat ik er nog nooit een voorstelling had gezien ging ik naar binnen om te vragen welke voorstelling er speelde. De voorstelling was helaas net afgelopen, maar ik kom van een vriendelijke man nog wel een foldertje van de voorstelling ontvangen. Met dit foldertje sluit ik dit bijzondere uitstapje op 28 juni 2026 af.

And finally, on the same street, I spotted a theater with a well-known name and noticed a large crowd of people. Since I had never seen a performance there before, I went inside to ask what show was playing. Unfortunately, the performance had just ended, but a friendly man gave me a brochure about the show. With this brochure, I wrap up this special outing on June 28, 2026.

Goed, ik ben weer op de terugweg. Het is dus werkelijk weer een bijzonder uitstapje geweest! (28-6-2026)

Right, I’m on my way back now. It really has been quite a remarkable trip! (28-6-2026)

BIJZONDER

Hieronder een bijzonder filmpje dat ik op zaterdag 4 oktober 2025 in het Rijswijks museum filmde.

Het waren vele draad figuurtjes die met zijn allen leuk konden bewegenben dat werd nog leuker toen ik er een muziekje aan vast plakte.

SPECIAL

a special video that I filmed at the Rijswijk Museum on Saturday, October 4, 2025.

It consisted of many wire figures that all turned into fun moving figures; that became even more fun when I added some music to a huge slab of wax.

https://youtu.be/abC67xQZbu4?si=VZHs50Yv0mKhx1cT

Babette Zwinkels

Op zondag 5 oktober 2025 werd ik blij verrast door een bijzondere straatmuzikantein het centrum van Den Haag. Ik luisterde naar haar, gaf haar een donatie en maakte een foto van haar om haar naam te willen onthouden. Ze had dezelfde naam als mijn dochter "Babette"

Babette Zwinkels

On Sunday, October 5, 2025, I was pleasantly surprised by a special street musician in the center of The Hague. I listened to her, gave her a donation, and took a picture of her so I wouldn't forget her name. She shares my own daughter's name, "Babette."

Ik vervolgde mijn weg naar "De Haagse Kunstkring "

I continued my way to "The Hague Art Circle"

Als eerste genoot ik even op het Kunstkring toilet

First I enjoyed the Kunstkring toilet for a while

Ja en uiteindelijk wilde ik weer verder

Yes and in the end I wanted to move on again

Bij de Kunstkring werd ik wederom getroffen door het werk van mijn Russische collega uit Moscou en zag nu haar bijgaande tekst die ze had toegevoegd

At the Art Circle I was once again struck by the work of my Russian colleague from Moscow and now saw the accompanying text that she had added

Irene Kovalesvskaya. Metamorphoses

Since 2022 I have been living in the Netherlands

-

a country whose nature revealed itself for me in a way I had never experienced.

Born in Moscow, having spent many years in Kyiv,

I arrived here with the eyes of someone from another landscape,

another world. What may seem familiar to those who grew up here appeared to me as something extraordinary

- an unexpected revelation.

It was the trees that struck me most profoundly. Their unusual curves and forms seem alive

-

full of silent movement, of stories untold, of both fragility and strength.

They embody a quiet grandeur, and through them I finally understood why Dutch painters have been drawin to portray the for centuries.

My series "Metamorphoses" reflects on the dialogue between humanity and nature, on tranformation, connection, and unity.

To me, trees are like people: Look closely, and their silhouettes reveal anthromorphic forms.

They live and die, endure suffring and still survive.

Like us, they often stand definseless in the face of destruction, violence, or ecological threat.

And like us, they long for protection.

Fpr ,e, the vulnerable nature of the Netherlands is not only a fraginel ecosystem in need of care,

but also a mirror of human vulnerab'pti.In my work, trees become more that trees:

they are symbols, guardians of memory, witnesses of history - emodying at once fragility and resillence, silence and strenght.

Through their images, I strive to capture the delicate threshold where destruction meets hope,

where vulnerability turns into endurance.

Irene Kovalesvskaja. Metamorfosen

Sinds 2022 woon ik in Nederland

–

een land waarvan de natuur zich voor mij openbaarde op een manier die ik nog nooit eerder had meegemaakt.

Geboren in Moskou, na vele jaren in Kiev te hebben doorgebracht,

kwam ik hier aan met de ogen van iemand uit een ander landschap,

een andere wereld. Wat misschien bekend lijkt voor degenen die hier zijn opgegroeid, leek mij iets buitengewoons

- een onverwachte openbaring.

Het waren de bomen die me het meest troffen. Hun ongewone rondingen en vormen lijken levend –

vol stille beweging, van onvertelde verhalen, van zowel kwetsbaarheid als kracht.

Ze belichamen een stille grandeur, en door hen begreep ik eindelijk waarom Nederlandse schilders al eeuwenlang tekenen om de natuur te verbeelden.

Mijn serie "Metamorphoses" reflecteert op de dialoog tussen mens en natuur, op transformatie, verbinding en eenheid.

Voor mij zijn bomen net mensen: kijk goed en hun silhouetten onthullen antropomorfe vormen.

Ze leven en sterven, ondergaan lijden en overleven nog steeds.

Net als wij staan ze vaak machteloos tegenover vernietiging, geweld of ecologische bedreiging.

En net als wij verlangen ze naar bescherming.

De kwetsbare natuur van Nederland is immers niet alleen een fragiel ecosysteem dat zorg nodig heeft,

maar ook een spiegel van de menselijke kwetsbaarheid. In mijn werk worden bomen meer dan bomen:

ze zijn symbolen, bewakers van de herinnering, getuigen van de geschiedenis - ze belichamen tegelijk kwetsbaarheid en veerkracht, stilte en kracht.

Met hun beelden streef ik ernaar de delicate grens vast te leggen waar vernietiging hoop ontmoet,

waar kwetsbaarheid overgaat in uithoudingsvermogen.

Uiteindelijk wilde ik weer naar huis en toch ook weer eventjes langs Babette

In the end I wanted to go home again and also visit Babette again

Babette was er gelukkig nog

Luckily Babette was still there

Ik nam nu een klein stukje film van Babette op en besloot om haar te gaan vragen waar ze vandaan kwam en ze bleek gewoon Nederlands te zijn en uit Rotterdam te komen. Ik heb haar mijn welgemeende complimenten willen geven.

I filmed a short clip of Babette and decided to ask her where she was from, and it turned out she was actually Dutch and from Rotterdam. I wanted to give her my sincere compliments.